در نتیجه فعال شدن مکانیسم ماشه و بازگشت تحریم های بین المللی، شاهد رشد اقتصادی منفی، رکود تورمی و کاهش چشمگیر درآمد شرکت ها و سازمان خواهیم بود که نتایج آن را در کاهش هزینه های شرکت ها و تعدیل منابع انسانی خواهیم دید. بسیاری از شرکت ها تمرکز خود را از رشد به بقاء تغییر خواهند داد.
اولین مواردی که مدیران و تصمیم گیران برای کاهش هزینه به آن توجه خواهند کرد خدمات رفاهی کارکنان خواهد بود و این امر اگر به درستی انجام نشود میتواند عواقب غیر قابل جبرانی برای سازمان همچون کاهش انگیزه کاری کارکنان و افزایش نرخ خروج منابع انسانی خواهد داشت.
مفروضات ما از فضای کسب و کار پس از فعال شدن تحریم ها:
- افزایش قیمت ارز
- افزایش تورم خصوصاً در کالاهای مصرفی و مواد غذایی
- کاهش درآمد شرکت ها و سازمان به نسبت تورم
- افزایش هزینه های جاری شرکت ها
- افزایش هزینه های جاری زندگی کارکنان و به طبع آن افزایش حقوق و دستمزد عرفی
- افزایش مهاجرت کارکنان، خصوصاً کارکنان نخبه
- افزایش نرخ خروج کارکنان و اشتغال به مشاغل کاذب
غذای شرکتی و تحریم ها
با توجه به افزایش هزینه های جاری زندگی کارکنان، غذای شرکتی یکی از مشوق های اصلی حفظ منابع انسانی در شرکت ها خواهد بود، همچنین با توجه به سیاست اغلب شرکت ها مبنی بر کاهش هزینه ها نمیتوان انتظار داشت که شرکت ها بتوانند همچون گذشته و گام به گام با تورم بودجه غذای شرکتی و خدمات رفاهی را افزایش دهند. راهکارهایی که میتوان برای این موضوع در نظر گرفت میتواند شامل موارد زیر باشد:
نتیجه:
پرداخت نقدی بوجه غذای شرکتی به کارکنان
مزایا:
هزینه کرد این مبلغ با توجه به سلیقه و نیازهای هر فرد
کاهش فرایند های سازمانی جهت تهیه و توزیع غذا
معایب:
اتلاف زمانی بین ۱۵ تا ۳۰ دقیقهای هر شخص جهت سفارش غذا یا گرم کردن غذایی که از خانه آورده است و در نتیجه کاهش بهروهوری و افزایش هزینه های پنهان
مراجعه مکرر پیک های تحویل غذا و ایجاد بی نظمی در محیط سازمان
مقایسه مبلغ پرداخت شده و قیمت غذای تک فروشی در اعتراض به میزان مبلغ
محاسبه مبلغ پرداخت شده به عنوان حقوق در مجامع قانونی و اداره کار و ملزم به افزایش سالانه حقوق ها بر این اساس و یا پرداخت های پایان دوره نظیر عیدی و سنوات.
تهیه غذا از مراکز ارزان تر و کیفیت پایین تر
مزایا:
ادامه روند غذای شرکتی مانند گذشته
رضایت برخی از پرسنل خصوصاً در سطوح پایین سازمانی
معایب:
اعتراض کارکنان به کیفیت غذای دریافتی و در نتیجه کاهش قدرت برند کارفرمایی و کاهش بهره وری کارکنان
مشکلات ناشی از غیر حرفه ای بودن تامین کنندگان ارزان تر غذا
افزایش هزینههای سازمانی به دلیل تغییرات زیاد در تامین کنندگان
ایجاد کیف پول غذای شرکتی هر فرد و انتخاب نوع و کیفیت غذا با توجه به سلیقه هر فرد و امکان افزایش شارژ مبلغ توسط خود شخص
مزایا:
انتخاب هر شخص با توجه به سلیقه و بودجه خود
تنوع در غذای ارائه شده با هر سلیقه و بودجه ای
افزایش رضایت کارکنان با توجه به پوشش تمامی سلیقه ها
معایب:
پوشش تمامی سلیقه ها و بودجه ها در منو ارائه شده به شرکت
نیاز به ایجاد زیر ساخت های نرم افزاری
نتیجه:با توجه به تحریم های پیش رو و عدم توانایی شرکت ها به افزایش هزینه غذای شرکتی با تناسب به تورم پیش رو بهترین گزینه مورد سوم می باشد که انتخاب را به کارکنان داده که با توجه به بودجه و سلیقه خود بهترین گزینه ها را انتخاب کنند، غذای ارزان تر و روزهای بیشتر و یا غذای بهتر و انتخاب های کمتر در ماه و یا انتخاب عالی و هر روزه و شارژ پنل توسط خود کارکنان. ضمناً در این طرح میتوان با توجه به رتبه سازمانی افراد میزان اعتبار متفاوتی برای آنان تخصیص داد.
